Gisteren sprak Alan Rusbridger, hoofdredacteur van The Guardian, in Londen de jaarlijkse Hugh Cudlipp Lecture uit. Met interesse kijkt men bij The Guardian naar de experimenten van Rupert Murdoch met betaalde toegang voor nieuwswebsites, maar voor Rusbridger is een paywall geen optie. Het afwimpelen van zoekmachines en het tegenhouden van het gratis bezoek resulteert in geslotenheid voor de buitenwereld. Murdochs schouderophalende stelling ‘It is better to have fewer people to our websites – who pay’ zet kranten op achterstand. Openheid en betrokkenheid hebben op internet immers de plaats ingenomen van monopolisme en autoriteit.
Rusbridger verwacht dat online nieuws uiteindelijk, ondanks alle experimenten, gratis zal blijven. Alleen voor specialistische content en voor het gebruik van platforms zoals mobiel acht hij betaalmodellen kansrijk.
Iedereen kan uitgeven
Op het web is iedereen uitgever geworden: overheden, bedrijven, onderzoeksinstellingen, wetenschappers en hobbyisten kunnen allemaal hun eigen content publiceren en ernaar linken. Nieuwsorganisaties zijn onderdeel van deze atmosfeer waarin kennisdelen centraal staat. Maar welke rol moeten kranten innemen? De keuze van The Guardian is om zich zoveel mogelijk ‘in te weven’ in de structuur van het internet. In 2009 resulteerde dat in een bezoekersgroei van 40 procent ten opzichte van 2008. Topprestaties werden geleverd door typische journalistieke rubrieken als milieu (+ 137 procent), technologie (+ 125 procent) en kunst en design (+ 84 procent).
Journalistiek of verdienmodellen?
Journalistiek moet centraal staan, niet verdienmodellen, stelt Rusbridger:
“If you think about journalism, not business models, you can become rather excited about the future. If you only think about business models you can scare yourself into total paralysis.”
Dit is de kern van het verwijt dat Rusbridger maakt aan Rupert Murdoch. Er kunnen goede zakelijke redenen zijn voor het oprichten van een paywall, maar uit journalistiek oogpunt is het een keuze tegen openheid waarmee kranten zich slaapwandelend in de vergetelheid manoeuvreren. Online uitgeven betekent gevoelig zijn voor de manier waarop mensen zich uitdrukken, waarop de maatschappij georganiseerd is. Het internet aanduiden als ‘digitale trend’ doet tekort aan de verschuiving die online media veroorzaken, aldus Rusbridger:
It’s not a ‘digital trend’. It’s a trend about how people are expressing themselves, about how societies will choose to organise themselves, about a new democracy of ideas and information, about changing notions of authority, about the releasing of individual creativity, about resisting the people who want to close down free speech.
Gisteren sprak Alan Rusbridger, hoofdredacteur van The Guardian, in Londen de jaarlijkse Hugh Cudlipp Lecture uit. Met interesse kijkt men bij The Guardian naar de experimenten van Rupert Murdoch met betaalde toegang voor nieuwswebsites, maar voor Rusbridger is een paywall geen optie. Het afwimpelen van zoekmachines en het tegenhouden van het gratis bezoek resulteert in geslotenheid voor de buitenwereld. De schouderophalende stelling van Murdoch ‘It is better to have fewer people to our websites – who pay’ zet kranten op achterstand. Openheid en betrokkenheid hebben op internet immers de plaats ingenomen van monopolisme en autoriteit.
